PNF

PNF ( torowanie nerwowo-mięśniowe)

 

Dla kogo?

 

Metoda stosowana głównie wśród pacjentów z problemami neurologicznymi( Udar, SM) oraz ortopedycznymi. Koncepcja ta powstała w 1946 roku w kalifornijskiej klinice w Valejo. To tam, niemiecki neurofizjolog – dr Herman Kabat wraz z fizjoterapeutką – Maggie Knott pracowali nad PNF.

Podstawowym celem terapii jest praca nad funkcją, której chory potrzebuje( np. samodzielne jedzenie posiłków, samodzielna zmiana pozycji czy chodzenie). Koncepcja ta zaleca postrzeganie chorego w sposób całościowy, wykorzystując do terapii silne i zdrowe regiony ciała. Umożliwia to pełne wykorzystanie rezerw tkwiących w organizmie, motywuje do dalszego działania, a co najważniejsze zapewnia bezbolesną pracę, bez traumatyzujących psychicznie i fizycznie doznań.

 

Atuty metody:

  • powrót do sprawności chorego jest szybszy niż przy stosowaniu klasycznych ćwiczeń
  • brak bólu podczas prowadzenia terapii
  • nauka ruchu w sposób fizjologiczny
  • motywacja chorego do współpracy z terapeutą